dans le dictionnaire PONS
Han·di·cap <-s, -s>, Han·di·kap [ˈhɛndikɛp] SUBST nt
1. Handicap (Nachteil):
- Handicap
- handicap
2. Handicap démod péj (Behinderung):
- Handicap
- handicap dated péj
3. Handicap SPORT:
- Handicap
- handicap
han·di·ca·pen, han·di·ka·pen [ˈhɛndikɛpn̩] VERBE trans
- jdn handikapen
- to handicap sb
| ich | handicape | |
|---|---|---|
| du | handicapst | |
| er/sie/es | handicapt | |
| wir | handicapen | |
| ihr | handicapt | |
| sie | handicapen |
| ich | handicapte | |
|---|---|---|
| du | handicaptest | |
| er/sie/es | handicapte | |
| wir | handicapten | |
| ihr | handicaptet | |
| sie | handicapten |
| ich | habe | gehandicapt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gehandicapt | |
| er/sie/es | hat | gehandicapt | |
| wir | haben | gehandicapt | |
| ihr | habt | gehandicapt | |
| sie | haben | gehandicapt |
| ich | hatte | gehandicapt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gehandicapt | |
| er/sie/es | hatte | gehandicapt | |
| wir | hatten | gehandicapt | |
| ihr | hattet | gehandicapt | |
| sie | hatten | gehandicapt |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.