dans le dictionnaire PONS
kacken [ˈkakn̩] VERBE intr vulg
- kacken
- تغوط [t̵aɣawwatɑ]
| ich | kacke | |
|---|---|---|
| du | kackst | |
| er/sie/es | kackt | |
| wir | kacken | |
| ihr | kackt | |
| sie | kacken |
| ich | kackte | |
|---|---|---|
| du | kacktest | |
| er/sie/es | kackte | |
| wir | kackten | |
| ihr | kacktet | |
| sie | kackten |
| ich | habe | gekackt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gekackt | |
| er/sie/es | hat | gekackt | |
| wir | haben | gekackt | |
| ihr | habt | gekackt | |
| sie | haben | gekackt |
| ich | hatte | gekackt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gekackt | |
| er/sie/es | hatte | gekackt | |
| wir | hatten | gekackt | |
| ihr | hattet | gekackt | |
| sie | hatten | gekackt |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.