dans le dictionnaire PONS
bilocarse <c → qu> [biloˈkarse] VERBE pron
1. bilocarse RÉLIG:
- bilocarse
-
2. bilocarse Arg (chiflarse):
- bilocarse
-
| yo | me | biloco | |
|---|---|---|---|
| tú | te | bilocas | |
| él/ella/usted | se | biloca | |
| nosotros/nosotras | nos | bilocamos | |
| vosotros/vosotras | os | bilocáis | |
| ellos/ellas/ustedes | se | bilocan |
| yo | me | bilocaba | |
|---|---|---|---|
| tú | te | bilocabas | |
| él/ella/usted | se | bilocaba | |
| nosotros/nosotras | nos | bilocábamos | |
| vosotros/vosotras | os | bilocabais | |
| ellos/ellas/ustedes | se | bilocaban |
| yo | me | biloqué | |
|---|---|---|---|
| tú | te | bilocaste | |
| él/ella/usted | se | bilocó | |
| nosotros/nosotras | nos | bilocamos | |
| vosotros/vosotras | os | bilocasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | se | bilocaron |
| yo | me | bilocaré | |
|---|---|---|---|
| tú | te | bilocarás | |
| él/ella/usted | se | bilocará | |
| nosotros/nosotras | nos | bilocaremos | |
| vosotros/vosotras | os | bilocaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | se | bilocarán |