dans le dictionnaire PONS
corcar <c → qu> [korˈkar] VERBE trans région
- corcar
-
- corcar
-
| yo | corco | |
|---|---|---|
| tú | corcas | |
| él/ella/usted | corca | |
| nosotros/nosotras | corcamos | |
| vosotros/vosotras | corcáis | |
| ellos/ellas/ustedes | corcan |
| yo | corcaba | |
|---|---|---|
| tú | corcabas | |
| él/ella/usted | corcaba | |
| nosotros/nosotras | corcábamos | |
| vosotros/vosotras | corcabais | |
| ellos/ellas/ustedes | corcaban |
| yo | corqué | |
|---|---|---|
| tú | corcaste | |
| él/ella/usted | corcó | |
| nosotros/nosotras | corcamos | |
| vosotros/vosotras | corcasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | corcaron |
| yo | corcaré | |
|---|---|---|
| tú | corcarás | |
| él/ella/usted | corcará | |
| nosotros/nosotras | corcaremos | |
| vosotros/vosotras | corcaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | corcarán |