dans le dictionnaire PONS
moquitear [mokiteˈar] VERBE intr fam
- moquitear
-
| yo | moquiteo | |
|---|---|---|
| tú | moquiteas | |
| él/ella/usted | moquitea | |
| nosotros/nosotras | moquiteamos | |
| vosotros/vosotras | moquiteáis | |
| ellos/ellas/ustedes | moquitean |
| yo | moquiteaba | |
|---|---|---|
| tú | moquiteabas | |
| él/ella/usted | moquiteaba | |
| nosotros/nosotras | moquiteábamos | |
| vosotros/vosotras | moquiteabais | |
| ellos/ellas/ustedes | moquiteaban |
| yo | moquiteé | |
|---|---|---|
| tú | moquiteaste | |
| él/ella/usted | moquiteó | |
| nosotros/nosotras | moquiteamos | |
| vosotros/vosotras | moquiteasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | moquitearon |
| yo | moquitearé | |
|---|---|---|
| tú | moquitearás | |
| él/ella/usted | moquiteará | |
| nosotros/nosotras | moquitearemos | |
| vosotros/vosotras | moquitearéis | |
| ellos/ellas/ustedes | moquitearán |