dans le dictionnaire PONS
Caene͡us <ēī> m
- Caeneus
- Caenis, Tochter des Elatus, des Königs der Lapithen, die v. Neptun in einen unverwundbaren Knaben verwandelt wurde.
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Caene͡us |
| Génitif | Caene͡ēī |
| Datif | Caene͡ō |
| Accusatif | Caene͡um |
| Ablatif | Caene͡ō |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.