dans le dictionnaire PONS
af-fīnis1 <e> (m. Dat; auch Gen)
1.
- affinis
-
2.
- affinis
-
3.
- affinis
-
affīnis2 <is> SUBST m u. f (affīnis¹) (Abl -e u. -i)
- affinis
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | affīnis | affīnēs |
| Génitif | affīnis | affīnum |
| Datif | affīnī | affīnibus |
| Accusatif | affīnem | affīnēs |
| Ablatif | affīne | affīnibus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.