dans le dictionnaire PONS
būcinus <ī> m (bucina) Petr.
- bucinus
- Trompeter (v. Hahn)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | būcinus | būcinī |
| Génitif | būcinī | būcinōrum |
| Datif | būcinō | būcinīs |
| Accusatif | būcinum | būcinōs |
| Ablatif | būcinō | būcinīs |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.