dans le dictionnaire PONS
circitō <circitāre> Sen.
- circito
-
| circitō |
|---|
| circitās |
| circitat |
| circitāmus |
| circitātis |
| circitant |
| circitem |
|---|
| circitēs |
| circitet |
| circitēmus |
| circitētis |
| circitent |
| circitābam |
|---|
| circitābās |
| circitābat |
| circitābāmus |
| circitābātis |
| circitābant |
| circitārem |
|---|
| circitārēs |
| circitāret |
| circitārēmus |
| circitārētis |
| circitārent |