dans le dictionnaire PONS
coniūnctiō <ōnis> f (coniungo)
1.
- coniunctio
-
2.
- coniunctio
- gesellige Verbindung, Freundschaft (mit: cum; Gen; inter se miteinander)
3.
- coniunctio
-
4.
- coniunctio
-
5.
- coniunctio
-
6. PHILOS
- coniunctio
-
7. RHET
- coniunctio
-
8. GRAM
- coniunctio
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | coniūnctiō | coniūnctiōnēs |
| Génitif | coniūnctiōnis | coniūnctiōnum |
| Datif | coniūnctiōnī | coniūnctiōnibus |
| Accusatif | coniūnctiōnem | coniūnctiōnēs |
| Ablatif | coniūnctiōne | coniūnctiōnibus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.