dans le dictionnaire PONS
convīciātor <ōris> m (convicior)
- conviciator
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | convīciātor | convīciātorēs |
| Génitif | convīciātōris | convīciātorum |
| Datif | convīciātorī | convīciātoribus |
| Accusatif | convīciātorem | convīciātorēs |
| Ablatif | convīciātore | convīciātoribus |