dans le dictionnaire PONS
I. criticus <ī> (griech. Fw.) SUBST m
- criticus
-
II. criticus <a, um> (griech. Fw.) ADJ August.
- criticus
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | criticus | criticī |
| Génitif | criticī | criticōrum |
| Datif | criticō | criticīs |
| Accusatif | criticum | criticōs |
| Ablatif | criticō | criticīs |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.