dans le dictionnaire PONS
dē-verbium
→ diverbium
dī-verbium <ī> nt (dis u. verbum)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | dēverbium | dēverbia |
| Génitif | dēverbiī | dēverbiōrum |
| Datif | dēverbiō | dēverbiīs |
| Accusatif | dēverbium | dēverbia |
| Ablatif | dēverbiō | dēverbiīs |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.