dans le dictionnaire PONS
I. doctus <a, um> (doceo) ADJ P. Adj. zu doceo
1.
II. doctus <ī> (doceo) SUBST m klass. nur im Pl
- doctus
-
Voir aussi
doceō <docēre, docuī, doctum> (vgl. disco)
1.
-
- (be)lehren, unterrichten, unterweisen (alqm alqd; alqm re; de re: über etw belehren; m. Infin; A. C. I.; indir. Frages.; m. Adv) [discipulos; ius civile; puerum elementa, litteras; alqm fidibus im Saitenspiel; alqm equo armisque im Reiten u. Fechten; alqm Graece erg. loqui]
3.
-
- jmd. v. etw benachrichtigen, jmd. v. etw unterrichten (alqm alqd o. alqm de re) [alqm causam vortragen; iudices de eius iniuriis]