dans le dictionnaire PONS
domitor <ōris> m (domo)
- domitor
- Bändiger, Bezähmer [ ferarum; serpentium ]; Bezwinger, Überwinder [ generis humani; terrarum marisque; belli externi ]
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | domitor | domitorēs |
| Génitif | domitōris | domitorum |
| Datif | domitorī | domitoribus |
| Accusatif | domitorem | domitorēs |
| Ablatif | domitore | domitoribus |