dans le dictionnaire PONS
ex-oculō <oculāre> (oculus) Plaut.
- exoculo
-
| exoculō |
|---|
| exoculās |
| exoculat |
| exoculāmus |
| exoculātis |
| exoculant |
| exoculem |
|---|
| exoculēs |
| exoculet |
| exoculēmus |
| exoculētis |
| exoculent |
| exoculābam |
|---|
| exoculābās |
| exoculābat |
| exoculābāmus |
| exoculābātis |
| exoculābant |
| exoculārem |
|---|
| exoculārēs |
| exoculāret |
| exoculārēmus |
| exoculārētis |
| exoculārent |
