dans le dictionnaire PONS
indīgnātiō <ōnis> f (indignor)
1.
- indignatio
-
2. im Pl
- indignatio
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | indīgnātiō | indīgnātiōnēs |
| Génitif | indīgnātiōnis | indīgnātiōnum |
| Datif | indīgnātiōnī | indīgnātiōnibus |
| Accusatif | indīgnātiōnem | indīgnātiōnēs |
| Ablatif | indīgnātiōne | indīgnātiōnibus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.