dans le dictionnaire PONS
interitus <ūs> m (intereo)
- interitus
- Untergang, Vernichtung (v. Personen u. Sachen) [ immaturus; voluntarius; consulum; legum; vitae; urbium ]
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | interitus | interitūs |
| Génitif | interitūs | interituum |
| Datif | interituī | interitibus |
| Accusatif | interitum | interitūs |
| Ablatif | interitū | interitibus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.