dans le dictionnaire PONS
murtus <ī [o. ūs] > f (griech. Fw.) poet; nachkl.
1.
- murtus
-
2. meton.
a.
- murtus
-
b.
- murtus
-
c.
- murtus
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | murtus | murtī |
| Génitif | murtī | murtōrum |
| Datif | murtō | murtīs |
| Accusatif | murtum | murtōs |
| Ablatif | murtō | murtīs |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | murtus | murtūs |
| Génitif | murtūs | murtuum |
| Datif | murtuī | murtibus |
| Accusatif | murtum | murtūs |
| Ablatif | murtū | murtibus |