dans le dictionnaire PONS
obrogātiō <ōnis> f (obrogo) spätlat
- obrogatio
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | obrogātiō | obrogātiōnēs |
| Génitif | obrogātiōnis | obrogātiōnum |
| Datif | obrogātiōnī | obrogātiōnibus |
| Accusatif | obrogātiōnem | obrogātiōnēs |
| Ablatif | obrogātiōne | obrogātiōnibus |