dans le dictionnaire PONS
occāsiō <ōnis> f (occido¹)
1.
- occasio
- Gelegenheit, günstiger Zeitpunkt (zu etw.: Gen o. ad alqd) [ dimicandi; victoriae; liberandae Graeciae; ad Asiam occupandam ]
- occasionem habere, nancisci, amittere, praetermittere, alci dare, praebere
2. MILIT
- occasio
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | occāsiō | occāsiōnēs |
| Génitif | occāsiōnis | occāsiōnum |
| Datif | occāsiōnī | occāsiōnibus |
| Accusatif | occāsiōnem | occāsiōnēs |
| Ablatif | occāsiōne | occāsiōnibus |