dans le dictionnaire PONS
occāsiō <ōnis> f (occido¹)
1.
- occasio
- Gelegenheit, günstiger Zeitpunkt (zu etw.: Gen o. ad alqd) [ dimicandi; victoriae; liberandae Graeciae; ad Asiam occupandam ]
- occasionem habere, nancisci, amittere, praetermittere, alci dare, praebere
2. MILIT
- occasio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | occāsiō | occāsiōnēs |
| Genitive | occāsiōnis | occāsiōnum |
| Dative | occāsiōnī | occāsiōnibus |
| Accusative | occāsiōnem | occāsiōnēs |
| Ablative | occāsiōne | occāsiōnibus |