dans le dictionnaire PONS
occillō <occillāre> (occo) Plaut.
- occillo
-
| occillō |
|---|
| occillās |
| occillat |
| occillāmus |
| occillātis |
| occillant |
| occillem |
|---|
| occillēs |
| occillet |
| occillēmus |
| occillētis |
| occillent |
| occillābam |
|---|
| occillābās |
| occillābat |
| occillābāmus |
| occillābātis |
| occillābant |
| occillārem |
|---|
| occillārēs |
| occillāret |
| occillārēmus |
| occillārētis |
| occillārent |