dans le dictionnaire PONS
panacēa <ae> f (griech. Fw.) poet; nachkl.
- panacea
- Allheilkraut (erdichtete Pflanze)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | panacēa | panacēae |
| Génitif | panacēae | panacēārum |
| Datif | panacēae | panacēīs |
| Accusatif | panacēam | panacēās |
| Ablatif | panacēā | panacēīs |