dans le dictionnaire PONS
propitiō <propitiāre> (propitius) vor- u. nachkl.
- propitio
-
| propitiō |
|---|
| propitiās |
| propitiat |
| propitiāmus |
| propitiātis |
| propitiant |
| propitiem |
|---|
| propitiēs |
| propitiet |
| propitiēmus |
| propitiētis |
| propitient |
| propitiābam |
|---|
| propitiābās |
| propitiābat |
| propitiābāmus |
| propitiābātis |
| propitiābant |
| propitiārem |
|---|
| propitiārēs |
| propitiāret |
| propitiārēmus |
| propitiārētis |
| propitiārent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.