dans le dictionnaire PONS
re-quiēs <ētis> f (Akk auch requiem; Abl auch requiē)
- requies Hor. meton.
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | re-quiēs | re-quiētēs |
| Génitif | re-quiētis | re-quiētum |
| Datif | re-quiētī | re-quiētibus |
| Accusatif | re-quiētem | re-quiētēs |
| Ablatif | re-quiēte | re-quiētibus |