dans le dictionnaire PONS
stipulātor <ōris> m (stipulor) nachkl.
- stipulator
- Gläubiger (aufgrund einer Stipulation)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | stipulātor | stipulātorēs |
| Génitif | stipulātōris | stipulātorum |
| Datif | stipulātorī | stipulātoribus |
| Accusatif | stipulātorem | stipulātorēs |
| Ablatif | stipulātore | stipulātoribus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.