dans le dictionnaire PONS
terminus <ī> m
1.
- terminus Pl poet; nachkl. auch Sg
-
4. (personif.)
- Terminus poet; nachkl.
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | terminus | terminī |
| Génitif | terminī | terminōrum |
| Datif | terminō | terminīs |
| Accusatif | terminum | terminōs |
| Ablatif | terminō | terminīs |
Exemples tirés du dictionnaire PONS (vérifiés par l'équipe de rédaction)
- Terminus poet; nachkl.