dans le dictionnaire PONS
terminus <ī> m
1.
- terminus Pl poet; nachkl. auch Sg
-
4. (personif.)
- Terminus poet; nachkl.
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | terminus | terminī |
| Genitive | terminī | terminōrum |
| Dative | terminō | terminīs |
| Accusative | terminum | terminōs |
| Ablative | terminō | terminīs |
Exemples tirés du dictionnaire PONS (vérifiés par l'équipe de rédaction)
- Terminus poet; nachkl.