dans le dictionnaire PONS
vānitūdō <dinis> f (vanus) vorkl.
- vanitudo
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | vānitūdō | vānitūdinēs |
| Génitif | vānitūdinis | vānitūdinum |
| Datif | vānitūdinī | vānitūdinibus |
| Accusatif | vānitūdinem | vānitūdinēs |
| Ablatif | vānitūdine | vānitūdinibus |