dans le dictionnaire PONS
bimmeln [ˈbɪml̩n] VERBE intr umg
- bimmeln
- رن [ranna, i]
| ich | bimmle / bimmele | |
|---|---|---|
| du | bimmelst | |
| er/sie/es | bimmelt | |
| wir | bimmeln | |
| ihr | bimmelt | |
| sie | bimmeln |
| ich | bimmelte | |
|---|---|---|
| du | bimmeltest | |
| er/sie/es | bimmelte | |
| wir | bimmelten | |
| ihr | bimmeltet | |
| sie | bimmelten |
| ich | habe | gebimmelt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gebimmelt | |
| er/sie/es | hat | gebimmelt | |
| wir | haben | gebimmelt | |
| ihr | habt | gebimmelt | |
| sie | haben | gebimmelt |
| ich | hatte | gebimmelt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gebimmelt | |
| er/sie/es | hatte | gebimmelt | |
| wir | hatten | gebimmelt | |
| ihr | hattet | gebimmelt | |
| sie | hatten | gebimmelt |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.