dans le dictionnaire PONS
harren [ˈharən] VERBE intr
- harren
- ترقب [taraqqɑba]
| ich | harre | |
|---|---|---|
| du | harrst | |
| er/sie/es | harrt | |
| wir | harren | |
| ihr | harrt | |
| sie | harren |
| ich | harrte | |
|---|---|---|
| du | harrtest | |
| er/sie/es | harrte | |
| wir | harrten | |
| ihr | harrtet | |
| sie | harrten |
| ich | habe | geharrt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | geharrt | |
| er/sie/es | hat | geharrt | |
| wir | haben | geharrt | |
| ihr | habt | geharrt | |
| sie | haben | geharrt |
| ich | hatte | geharrt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | geharrt | |
| er/sie/es | hatte | geharrt | |
| wir | hatten | geharrt | |
| ihr | hattet | geharrt | |
| sie | hatten | geharrt |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.
