dans le dictionnaire PONS
conferir [koɱfeˈrir] irrég como sentir VERBE trans
1. conferir:
- conferir (derechos)
-
2. conferir (transferir):
- conferir
-
| yo | confiero | |
|---|---|---|
| tú | confieres | |
| él/ella/usted | confiere | |
| nosotros/nosotras | conferimos | |
| vosotros/vosotras | conferís | |
| ellos/ellas/ustedes | confieren |
| yo | confería | |
|---|---|---|
| tú | conferías | |
| él/ella/usted | confería | |
| nosotros/nosotras | conferíamos | |
| vosotros/vosotras | conferíais | |
| ellos/ellas/ustedes | conferían |
| yo | conferí | |
|---|---|---|
| tú | conferiste | |
| él/ella/usted | confirió | |
| nosotros/nosotras | conferimos | |
| vosotros/vosotras | conferisteis | |
| ellos/ellas/ustedes | confirieron |
| yo | conferiré | |
|---|---|---|
| tú | conferirás | |
| él/ella/usted | conferirá | |
| nosotros/nosotras | conferiremos | |
| vosotros/vosotras | conferiréis | |
| ellos/ellas/ustedes | conferirán |