dans le dictionnaire PONS
himplar [imˈplar] VERBE intr
1. himplar (rugir):
- himplar
-
2. himplar (himpar):
- himplar
-
| yo | himplo | |
|---|---|---|
| tú | himplas | |
| él/ella/usted | himpla | |
| nosotros/nosotras | himplamos | |
| vosotros/vosotras | himpláis | |
| ellos/ellas/ustedes | himplan |
| yo | himplaba | |
|---|---|---|
| tú | himplabas | |
| él/ella/usted | himplaba | |
| nosotros/nosotras | himplábamos | |
| vosotros/vosotras | himplabais | |
| ellos/ellas/ustedes | himplaban |
| yo | himplé | |
|---|---|---|
| tú | himplaste | |
| él/ella/usted | himpló | |
| nosotros/nosotras | himplamos | |
| vosotros/vosotras | himplasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | himplaron |
| yo | himplaré | |
|---|---|---|
| tú | himplarás | |
| él/ella/usted | himplará | |
| nosotros/nosotras | himplaremos | |
| vosotros/vosotras | himplaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | himplarán |