dans le dictionnaire PONS
I. fallar [faˈʎar] VERBE intr
1. fallar (persona):
- fallar
- zmotiti se
- fallar
- razočarati
2. fallar (no funcionar):
- fallar
- odpovedati
3. fallar (plan, intento):
- fallar
- spodleteti
- fallar
- izjaloviti se
| yo | fallo | |
|---|---|---|
| tú | fallas | |
| él/ella/usted | falla | |
| nosotros/nosotras | fallamos | |
| vosotros/vosotras | falláis | |
| ellos/ellas/ustedes | fallan |
| yo | fallaba | |
|---|---|---|
| tú | fallabas | |
| él/ella/usted | fallaba | |
| nosotros/nosotras | fallábamos | |
| vosotros/vosotras | fallabais | |
| ellos/ellas/ustedes | fallaban |
| yo | fallé | |
|---|---|---|
| tú | fallaste | |
| él/ella/usted | falló | |
| nosotros/nosotras | fallamos | |
| vosotros/vosotras | fallasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | fallaron |
| yo | fallaré | |
|---|---|---|
| tú | fallarás | |
| él/ella/usted | fallará | |
| nosotros/nosotras | fallaremos | |
| vosotros/vosotras | fallaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | fallarán |