dans le dictionnaire PONS
agent(e) [aʒɑ͂, ɑ͂t] SUBST m(f)
1. agent (policier):
2. agent ÉCON, JUR:
- agent(e) commercial(e)
- Handelsvertreter(in)
- agent(e) commercial(e)
-
- agent(e) immobilier(-ière)
-
- agent(e) immobilier(-ière)
-
- agent(e) négociateur(-trice) FIN
-
3. agent POL:
4. agent ARTS, LIT:
5. agent (espion):
6. agent ADMIN:
7. agent MÉD, CHIM:
8. agent SCI:
- agents naturels
- Naturkräfte Pl
- agents naturels
-