FORCE - Traduction français-polonais

dans le dictionnaire PONS

force [fɔʀs] SUBST f

1. force t. PHYS (énergie):

force

siła f

2. force gén plur (possibilité intellectuelle et morale: de caractère):

force

siła f

cet exercice dépasse mes forces

to ćwiczenie jest ponad moje siły

force d'âme

siła ducha

3. force (pouvoir):

force

władza f

employer la force

użyć siły

4. force gén plur (ensemble de personnes: de défense, de police):

force

siły fpl

5. force MILIT:

force de frappe

siła f uderzenia

forces de l'ordre

siły porządkowe

forces armées

siły zbrojne

6. force (principe d'action):

force

przyczyna f

idée-force

myśl f przewodnia

force majeure

siła f wyższa

forces aveugles

ślepy los m

7. force t. fig:

force (puissance)

siła f

force (d'un style)

moc f

avec un vent de force 7

z siłą wiatru 7 w skali Beauforta

dans toute la force du mot/du terme

w pełnym tego słowa znaczeniu

8. force:

force (efficacité: d'un moteur)

moc f

force (d'un médicament, poison)

skuteczność f

force (d'un argument, préjugé)

siła f

Idiomes/Tournures:

à force

obficie

à force de pleurer

wskutek płaczu

faire qc de force

robić coś siłą

I. forcé(e) [fɔʀse] VERBE

forcé part passé de forcer:

II. forcé(e) [fɔʀse] ADJ

1. forcé (involontaire):

forcé bain, mariage

z musu

forcé atterrissage, travail

przymusowy

2. forcé (factice):

forcé rire, sourire

sztuczny

forcé amabilité, gaieté

wymuszony

I. forcer [fɔʀse] VERBE trans

1. forcer (obliger):

forcer qn à qc/à faire qc

zmuszać kogoś do czegoś/do zrobienia czegoś

2. forcer (tordre):

forcer vérité

zniekształcać

forcer le sens

zmienić znaczenie

3. forcer (faire céder):

forcer coffre, porte, serrure

wyłamywać

forcer barrage

forsować

4. forcer (obtenir):

forcer admiration, estime

wymuszać

forcer le respect

wymusić szacunek

forcer le destin

kierować własnym losem

5. forcer (faire un trop grand effort):

forcer voix

nadwyrężać

forcer pas

przyspieszać

6. forcer (dépasser):

forcer la dose

przedawkować

II. forcer [fɔʀse] VERBE intr

1. forcer (devenir plus fort: vent):

forcer

nasilać się

2. forcer (abuser de):

forcer sur le sel

nadużywać soli

3. forcer (faire agir le plus possible):

forcer sur les avirons

szybciej wiosłować

III. forcer [fɔʀse] VERBE pron

se forcer à qc/faire qc

zmuszać się do czegoś/do zrobienia czegoś

se forcer sourire

zmuszać się do uśmiechu

I. forcer [fɔʀse] VERBE trans

1. forcer (obliger):

forcer qn à qc/à faire qc

zmuszać kogoś do czegoś/do zrobienia czegoś

2. forcer (tordre):

forcer vérité

zniekształcać

forcer le sens

zmienić znaczenie

3. forcer (faire céder):

forcer coffre, porte, serrure

wyłamywać

forcer barrage

forsować

4. forcer (obtenir):

forcer admiration, estime

wymuszać

forcer le respect

wymusić szacunek

forcer le destin

kierować własnym losem

5. forcer (faire un trop grand effort):

forcer voix

nadwyrężać

forcer pas

przyspieszać

6. forcer (dépasser):

forcer la dose

przedawkować

II. forcer [fɔʀse] VERBE intr

1. forcer (devenir plus fort: vent):

forcer

nasilać się

2. forcer (abuser de):

forcer sur le sel

nadużywać soli

3. forcer (faire agir le plus possible):

forcer sur les avirons

szybciej wiosłować

III. forcer [fɔʀse] VERBE pron

se forcer à qc/faire qc

zmuszać się do czegoś/do zrobienia czegoś

se forcer sourire

zmuszać się do uśmiechu

Présent

je	force
tu	forces
il/elle/on	force
nous	forçons
vous	forcez
ils/elles	forcent

Imparfait

je	forçais
tu	forçais
il/elle/on	forçait
nous	forcions
vous	forciez
ils/elles	forçaient

Passé simple

je	forçai
tu	forças
il/elle/on	força
nous	forçâmes
vous	forçâtes
ils/elles	forcèrent

Futur simple

je	forcerai
tu	forceras
il/elle/on	forcera
nous	forcerons
vous	forcerez
ils/elles	forceront