dans le dictionnaire PONS
arbor, arbōs (poet) <oris> f
1.
- arbor
- Baum [ abietis Tannenbaum; fici Feigenbaum; pomifera; poet Iovis Eiche; Phoebi Lorbeerbaum; Herculea Pappel ]
2. meton. (aus einem Baum Hergestelltes)
b. (infelix)
- arbor
-
c. spätlat
- arbor
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | arbor | arborēs |
| Génitif | arboris | arborum |
| Datif | arborī | arboribus |
| Accusatif | arborem | arborēs |
| Ablatif | arbore | arboribus |