dans le dictionnaire PONS
certātiō <ōnis> f (certo¹)
2.
- certatio
-
4.
- certatio
- Streit, Verhandlung (vor Gericht)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | certātiō | certātiōnēs |
| Génitif | certātiōnis | certātiōnum |
| Datif | certātiōnī | certātiōnibus |
| Accusatif | certātiōnem | certātiōnēs |
| Ablatif | certātiōne | certātiōnibus |