dans le dictionnaire PONS
certātor <ōris> m (certo¹) Gell.
- certator
- Wettstreiter (m. Worten)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | certātor | certātorēs |
| Génitif | certātōris | certātorum |
| Datif | certātorī | certātoribus |
| Accusatif | certātorem | certātorēs |
| Ablatif | certātore | certātoribus |