dans le dictionnaire PONS
dīmicātiō <ōnis> f (dimico)
1.
- dimicatio
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | dīmicātiō | dīmicātiōnēs |
| Génitif | dīmicātiōnis | dīmicātiōnum |
| Datif | dīmicātiōnī | dīmicātiōnibus |
| Accusatif | dīmicātiōnem | dīmicātiōnēs |
| Ablatif | dīmicātiōne | dīmicātiōnibus |