dans le dictionnaire PONS
dīvīnātiō <ōnis> f (divino)
1.
- divinatio
-
2. JUR
- divinatio
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | dīvīnātiō | dīvīnātiōnēs |
| Génitif | dīvīnātiōnis | dīvīnātiōnum |
| Datif | dīvīnātiōnī | dīvīnātiōnibus |
| Accusatif | dīvīnātiōnem | dīvīnātiōnēs |
| Ablatif | dīvīnātiōne | dīvīnātiōnibus |