dans le dictionnaire PONS
īnstīgātor <ōris> m (instigo) nachkl.
- instigator
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | īnstīgātor | īnstīgātorēs |
| Génitif | īnstīgātōris | īnstīgātorum |
| Datif | īnstīgātorī | īnstīgātoribus |
| Accusatif | īnstīgātorem | īnstīgātorēs |
| Ablatif | īnstīgātore | īnstīgātoribus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.