dans le dictionnaire PONS
mandātum <ī> nt (mando¹)
1.
2.
4. poet
- mandatum
-
mandātum <i> nt
- mandatum diuturnum
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | mandātum | mandāta |
| Génitif | mandātī | mandātōrum |
| Datif | mandātō | mandātīs |
| Accusatif | mandātum | mandāta |
| Ablatif | mandātō | mandātīs |