dans le dictionnaire PONS
obsequium <ī> nt (obsequor)
1.
- obsequium
- Nachgiebigkeit, Willfährigkeit, Gefälligkeit, Fügsamkeit, Gehorsam (geg.: Gen; in m. Akk; erga) [ ventris Schlemmerei; in principem; erga Romanos ]
- obsequium rumpere
- alci obsequium tribuere
2. Tac.
- obsequium
-
3.
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | obsequium | obsequia |
| Génitif | obsequiī | obsequiōrum |
| Datif | obsequiō | obsequiīs |
| Accusatif | obsequium | obsequia |
| Ablatif | obsequiō | obsequiīs |