dans le dictionnaire PONS
prōcīnctus <ūs> m (procingo)
- procinctus
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | prōcīnctus | prōcīnctūs |
| Génitif | prōcīnctūs | prōcīnctuum |
| Datif | prōcīnctuī | prōcīnctibus |
| Accusatif | prōcīnctum | prōcīnctūs |
| Ablatif | prōcīnctū | prōcīnctibus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.