dans le dictionnaire PONS
II. suf-fugiō <fugere, fūgī, –> VERB trans poet; nachkl.
- suffugio
-
| suffugiō |
|---|
| suffugis |
| suffugit |
| suffugimus |
| suffugitis |
| suffugiunt |
| suffugiam |
|---|
| suffugiās |
| suffugiat |
| suffugiāmus |
| suffugiātis |
| suffugiant |
| suffugiēbam |
|---|
| suffugiēbās |
| suffugiēbat |
| suffugiēbāmus |
| suffugiēbātis |
| suffugiēbant |
| suffugerem |
|---|
| suffugerēs |
| suffugeret |
| suffugerēmus |
| suffugerētis |
| suffugerent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.