dans le dictionnaire PONS
vertex <ticis> m (verto)
2. (v. Wind u. Feuer)
- vertex
-
3.
4.
6. übtr
- vertex
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | vertex | verticēs |
| Génitif | verticis | verticum |
| Datif | verticī | verticibus |
| Accusatif | verticem | verticēs |
| Ablatif | vertice | verticibus |