dans le dictionnaire PONS
humpeln [ˈhʊmpl̩n] VERBE intr
- humpeln
- عرج [ʕaridʒa, a]
| ich | humple / humpele | |
|---|---|---|
| du | humpelst | |
| er/sie/es | humpelt | |
| wir | humpeln | |
| ihr | humpelt | |
| sie | humpeln |
| ich | humpelte | |
|---|---|---|
| du | humpeltest | |
| er/sie/es | humpelte | |
| wir | humpelten | |
| ihr | humpeltet | |
| sie | humpelten |
| ich | bin | gehumpelt | |
|---|---|---|---|
| du | bist | gehumpelt | |
| er/sie/es | ist | gehumpelt | |
| wir | sind | gehumpelt | |
| ihr | seid | gehumpelt | |
| sie | sind | gehumpelt |
| ich | war | gehumpelt | |
|---|---|---|---|
| du | warst | gehumpelt | |
| er/sie/es | war | gehumpelt | |
| wir | waren | gehumpelt | |
| ihr | wart | gehumpelt | |
| sie | waren | gehumpelt |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.