dans le dictionnaire PONS
atraque [aˈtrake] SUBST m MAR
- atraque
- Anlegen nt
II. atracar <c → qu> [atraˈkar] VERBE trans
1. atracar MAR:
2. atracar (asaltar):
3. atracar fam (de comida):
5. atracar Arg, Chili vulg (acosar sexualmente):
| yo | atraco | |
|---|---|---|
| tú | atracas | |
| él/ella/usted | atraca | |
| nosotros/nosotras | atracamos | |
| vosotros/vosotras | atracáis | |
| ellos/ellas/ustedes | atracan |
| yo | atracaba | |
|---|---|---|
| tú | atracabas | |
| él/ella/usted | atracaba | |
| nosotros/nosotras | atracábamos | |
| vosotros/vosotras | atracabais | |
| ellos/ellas/ustedes | atracaban |
| yo | atraqué | |
|---|---|---|
| tú | atracaste | |
| él/ella/usted | atracó | |
| nosotros/nosotras | atracamos | |
| vosotros/vosotras | atracasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | atracaron |
| yo | atracaré | |
|---|---|---|
| tú | atracarás | |
| él/ella/usted | atracará | |
| nosotros/nosotras | atracaremos | |
| vosotros/vosotras | atracaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | atracarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.