dans le dictionnaire PONS
conglobar [koŋgloˈβar] VERBE trans
- conglobar
-
- conglobar
-
| yo | conglobo | |
|---|---|---|
| tú | conglobas | |
| él/ella/usted | congloba | |
| nosotros/nosotras | conglobamos | |
| vosotros/vosotras | conglobáis | |
| ellos/ellas/ustedes | congloban |
| yo | conglobaba | |
|---|---|---|
| tú | conglobabas | |
| él/ella/usted | conglobaba | |
| nosotros/nosotras | conglobábamos | |
| vosotros/vosotras | conglobabais | |
| ellos/ellas/ustedes | conglobaban |
| yo | conglobé | |
|---|---|---|
| tú | conglobaste | |
| él/ella/usted | conglobó | |
| nosotros/nosotras | conglobamos | |
| vosotros/vosotras | conglobasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | conglobaron |
| yo | conglobaré | |
|---|---|---|
| tú | conglobarás | |
| él/ella/usted | conglobará | |
| nosotros/nosotras | conglobaremos | |
| vosotros/vosotras | conglobaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | conglobarán |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.