dans le dictionnaire PONS
halagar <g → gu> [alaˈɣar] VERBE trans
1. halagar (mostrar afecto):
3. halagar (adular):
-
- schmeicheln +dat
| yo | halago | |
|---|---|---|
| tú | halagas | |
| él/ella/usted | halaga | |
| nosotros/nosotras | halagamos | |
| vosotros/vosotras | halagáis | |
| ellos/ellas/ustedes | halagan |
| yo | halagaba | |
|---|---|---|
| tú | halagabas | |
| él/ella/usted | halagaba | |
| nosotros/nosotras | halagábamos | |
| vosotros/vosotras | halagabais | |
| ellos/ellas/ustedes | halagaban |
| yo | halagué | |
|---|---|---|
| tú | halagaste | |
| él/ella/usted | halagó | |
| nosotros/nosotras | halagamos | |
| vosotros/vosotras | halagasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | halagaron |
| yo | halagaré | |
|---|---|---|
| tú | halagarás | |
| él/ella/usted | halagará | |
| nosotros/nosotras | halagaremos | |
| vosotros/vosotras | halagaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | halagarán |